από Coyot την 24 Μάιος 2008, 18:59
Αν και η πρόσκληση υποβολής απόψεων αναφέρει e-mail, θα γράψω δημοσίως για να προκληθεί ευρύτερος προβληματισμός, μια και βλέπω ότι και η δημόσια κατάθεση απόψεων είναι αποδεκτή.
Α.
Το μακράν σημαντικότερο ζήτημα όπου Γης είναι η βελτίωση των οδηγών. Ο οδηγός είναι πάντα υπεύθυνος τουλάχιστον κατά "51%". Όχημα και δρόμος είναι ελέγξιμοι (και ελεγκτέοι) από τον οδηγό παράγοντες.
Αυτό είναι θέμα:
1) Παιδείας
2)Τεχνικής Εκπαίδευσης στην οδήγηση αυτοκινήτου
3)Αδιάβλητης και ρεαλιστικής εξέτασης του (2)
Για το Α1 θα μιλήσω παρακάτω.
Δυσχερής αλλά άμεση και σημαντικότερη προτεραιότητα είναι τα Α2-Α3. Θαύματα βεβαίως δεν μπορούν να γίνουν, με δεδομένο ότι έχει γίνει σε όλον τον δυτικό κόσμο η ΟΛΕΘΡΙΑ στρατηγική οικονομική επιλογή "κάθε πολίτης και οδηγός" (εξ ίσου παράλογη και επικίνδυνη με την "κάθε πολίτης και αεροπόρος" ή "κάθε πολίτης και καπετάνιος")
Λεπτομέρειες και ιδέες για τη βελτίωση επιφυλάσσομαι να καταθέσω σύντομα (είμαι τραγικά πιεσμένος χρονικά).
Β.
Το όχημα και η συντήρησή του παίζουν σημαντικό ρόλο.
Για σωστό αποτέλεσμα, πάλι οι σημαντικότεροι παράγοντες είναι οι Α1-Α2. Το αυτοκίνητο δεν είναι φρυγανιέρα, ούτε στυλό διαρκείας. Χρειάζεται πολλή γνώση του κατόχου για τη σωστή χρήση, και η σωστή χρήση απαιτεί λεπτομερή συντήρηση.
Υπάρχουν και άλλοι παράγοντες, όπως η επίβλεψη και έλεγχος της Πολιτείας επί των Συνεργείων και Αντιπροσωπειών, καθώς και επί των ΚΤΕΟ και εν τέλει επί των οδηγών/κατόχων, η ελάχιστη φορολόγηση των κρίσιμων για την ασφάλεια ανταλλακτικών και αναλωσίμων (πχ ελαστικά) και όχι η παροχή αυτοκινήτων δωρεάν.
Περιττό να ειπωθεί πως ένα παλαιό καλοσυντηρημένο αυτοκίνητο είναι ασφαλέστερο από ένα ασυντήρητο καινούργιο.
Δεν πρέπει να επιβραβεύεται ο λιμοκοντορισμός/καταναλωτισμός αυτού που αγοράζει ένα ακριβό και ισχυρό αυτοκίνητο και μετά δεν μπορεί να του αλλάξει λάστιχα ή καταλύτη. Να επιβραβεύεται αυτός που αλλάζει λάστιχα και καταλύτη στην ώρα τους.
Τα περί αντιμετώπισης των δυστυχημάτων και της ρύπανσης με την συνεχή και φρενιτιώδη ανανέωση του στόλου είναι ανοησίες προωθούμενες από αυτούς που κατασκευάζουν και πωλούν αυτοκίνητα. Η συνεχής υπερπαραγωγή αυτοκινήτων επιδεινώνει τόσο την οδική ασφάλεια και την ευχέρεια κυκλοφορίας, όσο και την περιβαλλοντική επιβάρυνση του πλαντήτη. Η αντικατάσταση/ανανέωση ενός ολόκληρου "στόλου" αυτοκινήτων (με την κατασκευή και είσοδο στην κυκλοφορία των απαιτούμενων μονάδων) απαιτεί απείρως περισσότερη ενέργεια, πρώτες ύλες και εκπομπές ρύπων, σε σχέση με τη σωστή συντήρηση ενός υπάρχοντος στόλου, ιδίως του νεότερου 70-80% αυτού του στόλου.
Τέλος, άνθρωπος διαθέτων τα Α1/2 και παλαιότερο όχημα χωρίς ηλεκτρονικά συστήματα ελέγχου ευστάθειας, είναι απείρως ασφαλέστερος από άνθρωπο στερούμενο των Α1/2 και διαθέτοντα καινούργιο όχημα με τέτοια συστήματα. Μόνη εξαίρεση το ΑΒS, που και ο καλύτερος οδηγός δύσκολα θα "νικήσει".
Γ.
Οι δρόμοι
Οδόστρωμα (κλίσεις αυτού, αποχέτευση, συντελεστής τριβής ασφαλτοτάπητα, έλλειψη ανωμαλιών), η σήμανση, το διαθέσιμο πλάτος/λωρίδες κυκλοφορίας, ανάλογα με τον νυν και τον μελλοντικό κυκλοφοριακό φόρτο (η Αντιρρίου-Ιωαννίνων θα ήτο η πεμπτουσία της οδηγικής ευτυχίας εάν ήτο παντέρμη -2 αυτοκίνητα την ημέρα- και συνέδεε το πουθενά με το πουθενά).
Αυτό είναι καθαρά ευθύνη της Πολιτείας και θα ήταν εύκολο αν δεν υπήρχε τόση τεχνική ανεπάρκεια και ηθική/πολιτισμική διαφθορά στην Πρώην Οθωμανική Επαρχία της Ελλάδος (ΠΟΕΕ).
Και πάλι, ο διαθέτων τα Α1/2 οδηγός, λαμβάνει υπ' όψιν του τις συνθήκες και παραμένει σχετικώς ασφαλής.
Συμπερασματικώς, όσο λιγότερο σημαντικοί είναι οι παράγοντες οδικής ασφάλειας, τόσο πιο εύκολα διορθώνονται. Ο πλέον αποφασιστικός, που είναι η Παιδεία (και είναι ο πλέον αποφασιστικός σε κάθε ανθρώπινη και δη δημόσια δραστηριότητα) είναι απλώς αδύνατον να γίνει αντικείμενο παρεμβάσεως σε δεδομένο χρόνο και τόπο. Αλλάζει βραδύτατα και νομοτετελειακά, με την ιστορική εξέλιξη. Σίγουρα δεν είμαστε ακόμη στο 1821 ή στο 1905, αλλά ο Παλαμάς εκείνης της χρονιάς (1905) παραμένει επίκαιρος:
"Μακριά από 'μας Ιδέα κι Επιστήμη
Το άτι σου ακόμα μας πατά, Μπραϊμη!"
Η Παιδεία είναι μία και ενιαία. Συνίσταται στο σεβασμό στο συμπολίτη και στο Νόμο. Δεν χρειάζονται ειδικά μαθήματα στα σχολεία (πχ για οδική συμπεριφορά, για χρήση πιστωτικών καρτών και λοιπές αφελείς ανοησίες). Τα σχολεία, τα ΜΜΕ και πρωτίστως η οικογένεια θα έπρεπε (άλλο θεμελιώδες κεφάλαιο αυτό) να διδάσκουν (εμπνέουν) το σεβασμό στον Άνθρωπο και την Πολιτεία. Ή σέβεσαι, οπότε κανείς δεν χρειάζεται να σου πει με πόσα θα πηγαίνεις μέσα σε γειτονιά, ή είσαι γουρούνι, οπότε κανένα "μάθημα" δεν θα σε ωφελήσει (απλώς θα κάνεις χαβαλέ).
Εδώ όμως έρχεται η βιαία επιβολή του Νόμου, η Καταστολή, με την οποία θα ασχοληθώ σε επόμενο ποστ.
"Με τη δύναμη του λιόντα
πιάνω τα εκατόν ογδόντα.
Γεια σας θάλασσες και όρη!
Γεια σας κι έχω βάλει πλώρη
για της Αστραπής την Κόρη."
Οδυσσέας Ελύτης: "Τα Ρω του Έρωτα"